AmsterBannertje

Kunstcollectief “Goed Mis!” uit de Rivierenbuurt won in 2009 de “Prix d’Albert” met hun verrassende presentatie van de makke schapen met de titel “Bent u ook zo geMAKkelijk?” op de jaarlijkse Kunst Cuyp.
Deze prijs hield in een expositie in Wijkcentrum Ceintuur; momenteel zijn de 100 en 1 schapen én de Schaapachtige tegelspreuken te zien tot en met half juli in het wijkcentrum op de Gerard Doustraat 133 te Amsterdam.
Daarbij hoort een knallende finissage met hapje en drankje op zondagmiddag 11 juli a.s. om 15:00 uur. Zoals gebruikelijk zijn daarbij alle kunstenaars van het collectief aanwezig met gastkunstenaar ferrie = @differentieel. Hij verzorgde film en geluid bij het schapenproject.

Ook tijdens de finissage op 11 juli zal het kunstcollectief weer verrassend uit de hoek komen, net als vorig jaar op de KunstCuyp. “Mis dit niet, want als je dit mist is het echt wel Goed Mis!”

Amsterdam, 3 December 2009

Expositie Mea Vulva, KunstKerk, Amsterdam, 3 december 2009.
Een greep uit verslagen en reacties van de kunstenaars.

Renate:
Hoi, vanmiddag (woensdag 2 december) samen met Mat gesuppoost in de Kunstkerk. Een bekende van mij kwam langs en bekeek uitgebreid en nauwgezet het werk. Als zoon van een huisarts keek hij bijna met een medische blik. Zelf is hij een tandarts zonder angst voor de scalpel. Uit ervaring weet hij hoe scherp die is. Lange tijd liet het zich aanzien, dat hij, na de zus en zwager van Erik, de laatste bezoeker zou zijn die middag.
Maar dat was niet het geval. Aan het einde van de middag, volgde er een echtpaar, met diepe belangstelling. Zij zijn buurtjes van de Kunstkerk. Zij waren onlangs uit Afrika teruggekomen en hadden al eerder gezien wat de besnijdenis voor een drama’s veroorzaakte in het leven van vrouwen en meisjes.
Terwijl wij met hen spraken liep een jonge moslima geboeid langs de werken. “Jullie hebben ‘dat/het ding’”, ze wees een beetje naar beneden, “heel mooi gemaakt door jullie kunst”. Wij keken elkaar aan: ‘dat ding’…wat bedoel je? Nou, je weet wel…dat daar, van een man is het nog lelijker.” Dit was als een schot in de roos. Wij nodigde haar uit erbij te komen zitten. Dat deed ze. Boden haar een glaasje rode wijn aan, dat nam ze bij het tweede aanbod ook aan en hebben nog enige tijd genoeglijk gezeten en o.a. gesproken over de onbeheersbare begeerte van de man (wat hem zwak maakte volgens Aalev, de moslima), dat de vrouw zich daarom moest bedekken. Het gesprek volgde zijn loop, Aalev kon zich bijna niet losmaken van ons, maar ze ging toch een deur verder om flamenco te gaan dansen. Die Alev, met haar felrode nagels en grote ogen waaruit een wakkere openheid sprak. Aalev betekent vuur/vlam in het Turks. Passend.

Agnes:
…mooi dat het eindelijk een multicultureel kleurtje krijgt! Echt.. voor het eerst dat ik dat lees m.b.t. Mea Vulva!
en tjah… ach en wee hoezo onbeheersbare begeerte van man…? – zijn vrouwen hun begeerten vergeten????
Kom!
We gaan met z’n allen de flamenco dansen…. met Aalev…met vuur

Erik:
Ondertussen buiten, zijn de sycofanten met hun eigen strijd bezig en hebben de MeaVulva vlag kapot gesneden… Dat kan ook alleen maar in de hoofdstad van een klein land…

Stef:
Wonderlijk toch… De eerste keer dat Mea Vulva met echte agressie te maken krijgt… En dat in de “tolerantste stad” van de wereld…
Als Balkenende het over “normen en waarden” heeft… Over wat balkt hij dan precies ?
Ik dacht dat gans Amsterdam – net als ik – in rouw was, deze dagen. ‘t zijn geen tijden voor balorige daden, toch ? Maar we laten ons niet doen… Hoog, Sammy, kijk omhoog Sammy… Want daar is de blauwe lucht…

Agnes:
vraagt om nog een actie..en dan bij voorkeur te A’dam…
vind het zeer zorgelijk, – ..schokkend zelfs,
- we zien elkaar, velen, vrijdag -

Rian:
oh…de vlag kapot! ook versneden dus
ik zou zeggen: hang m’n spreuk voor het raam!

Mat:
Dat ding

Dat “ding”? Dat “vieze ding”!? Nu is het genoeg geweest. Alle imams, dominees, pastoors en andere farizeeërs
(m/v) in hun blote kont op de Dam te Amsterdam. Spiegeltje in de hand en kijken naar de eigen, edele pracht.
Kijken, zien en voelen. Van onder en van boven. Laat glimmen die eikel, bezie de clitoris van naderbij, kneed uw
ballen, streel de volle lippen en heb uzelf Lief. En groupe, in de blote pielemoos, plasser, pima – vagina, laat u
de verdere opties maar horen. Dat is pas Mooi Kut. En Lul – natuur-lijk. Laat men de hemelse buit eerlijk verdelen

De exponenten van het losbandige in de samenleving geven zich bloot. Olie op het vuur van de Calvi -en
Dogmatische krachten in ti-ta-tu-tuttelig Nederland. Het land, niet meer zo onschuldig sinds de geruchtmakende
opstanding van de beweging – Mea Vulva -

De moderne mens, hypocriet? Helemaal goed! Ga verder naar de volgende ronde. 10 punten, voor zoveel moeilijk
te omschrijven inzicht – in de medeburgers, de heerschappij van het overdreven kuise in de gemiddelde
autochtoon. Al die straten, huizen, mensen. Wat ze doen, hoe het oogt, meer – rondom de daad, et cetera. Ach
ja, kut of lul. Jawel, lekker pissen doen we allemaal. Zelfs, de almachtige regelzeur aan het hoofd van de
puriteinen in het verwarde land

Genoeg geweest

Erik:
Nederland haal de ‘u’ oet het alfabet, woorden als K*T en L*L zijn niet langer gedogen… Een doedelijke taal moet er gesproken worden.
Het gezond verstand moet zegevieren…
Hoe het moet met de overige woorden waar een ‘u’ in voorkomt is nog niet doedelijk, neerlandici worden gevraagd naar oplossingen, voorlopig zallen die woorden vermeden moeten worden.. waar mogelijk door een a of een o, oe vervangen worden…
Heren worden aangesproken met Oe
Dames met Jij

Agnes:
Mea Voelva

Ellen:
Hebben we het hier over betutteling, vertrutting, gewoon verveling, puur vandalisme, een nieuwe geloofsovertuiging misschien?
Is de tijd rijp voor een tegenstroming?

Amsterdam, 2 december 2009 – Erik Sok

Vrijdag 4 december 15:00 uur, is het zo ver, dan worden de schilderijen, beelden, sculpturen en installaties geveild van de rondreizende tentoonstelling Mea Vulva, die na dit bewogen jaar even rust neemt.

Haar expositieperiode in Amsterdam werd ingeleid door Lisette Thooft en geopend met lovende woorden van Hedy d’Ancona. De (tentoon)stelling bracht niet alleen visueel een ode, maar nam ook stelling met briljante en unieke momenten waarin theatergroep Met Zonder Kleren op de toepasselijke wijze de voorstelling Mooi/Lelijk liet beleven, waarin woordkunstenaars uit binnen en buitenland de Poetry Afternoon vulde en de discussie ronde met kopstukken over schaamlipcorrecties en meisjesbesnijdenissen stelling namen.
Audio visuele belevingen, muziek uit Siberië, stand-up comedy van Jeroen Pater en poëzie uit Vlaanderen, en dat allemaal was te ondergaan op de voorlopig laatste expoplek: de KunstKerk op het Prinseneiland te Amsterdam.

Deze spraakmakende tentoonstelling heeft van Groningen t/m Antwerpen veel stof doen op waaien en heeft met de stelling ‘Ode aan’ zelfs een eigen krant tot gevolg gehad. Of bijvoorbeeld Rotterdam, Maastricht en Brussel nog wordt aangedaan ligt helemaal aan de sociaal culturele bereidheid van deze steden.

Amsterdam, 27 November 2009 – door Erik Sok

.”Ik zou dit in Parijs willen hebben”, verklaarde de man die toevallig onze expositie ontdekte. Ja toevallig, want de pers werkt niet echt mee. Zijn zij het beu om aan kunst aandacht te geven? Zijn zij het beu de vrouwen-aanklacht aandacht te geven? Zijn zij het sowieso…? Jammer toch, want de bezoekers zijn enthousiast en verrast door de expo en haar stelling. “Dit moet mijn vriendin weten” is een veel gehoorde kreet. “Ik heb geprobeerd de zonnige zijde van het onderwerp te vinden, en waarachtig dat is er ook… mooi hoor!” schreef een vrouw in het gastenboek. “Ik kwam even schuilen voor de regen, het is voor het eerst dat ik het prettig vind dat het regende, anders had ik hier nooit verzeild geraakt”, beweerde een ander. De man uit Parijs kwam nog even de expositiekrant halen, “ik zal wat stukken vertalen”, stak de krant in zijn zak en ging naar Parijs.

Een vrouwelijk cadeau voor Sinterklaas

De Kunstkerk hangt dit weekend en komende week nog vol met vagina’s en vulva’s. Vrijdag 4 december worden een aantal van deze feminieme kunstwerken geveild. Om 15.00 uur is de aftrap van dit prikkelende evenement. De kans voor een origineel sinterklaascadeau.

De reizende tentoonstelling Mea Vulva sluit haar expositieperiode af in Amsterdam. Veertig kunstenaars hebben zich gebogen over de vulva. Schilderijen, objecten, beelden, installaties, gedichten en een mooie gedekte tafel luiden de bel tegen schaamlipcorrecties en meisjesbesnijdenissen. De gevarieerde tentoonstelling in warm roze-rode tinten is tevens een ode aan de vulva.
Komende zondag treedt de spraakmakende theatergroep Met Zonder Kleren op met de toepasselijke voorstelling Mooi/Lelijk, aanvangstijd 14.00 uur.
Om 16:00 gaat de Poetry Afternoon van start met: Jet Valk & Alice Verheij als de Quetterende Dames, Ria Westerhuis & Delia Bremer, Pom Wolff, Pandorra en Daan Doesborgh.

De tentoonstelling Mea Vulva is nog tot en met 4 december te bezichtigen en is elke middag en avond geopend behalve op maandag en dinsdag. Kunstkerk, Prinseneiland 89, Amsterdam.
www.meavulva.nl

Amsterdam, 19 November 2009 – door Erik Sok

De Amsterbannertjes om de Amsterdammertjes hebben wel hun dienst bewezen, maar werden afgelopen dagen nauwkeurig verwijderd door een fanatiekeling.

Waar een wereldstad provinciaal in kan zijn. Er zijn nog steeds verkerigen (dat zijn verkeerd bekeerden) die denken dat als je iets wegstopt het er dan ook niet meer is! Zo werden onlangs Amsterbannertjes verwijderd van de palen, omdat er een woord op zou staan dat door haar specifieke volgorde aanstotelijk zou zijn… (vooral voor ‘anderen’.) Het woord waar het hier omgaat komt uit de tentoonstelling ‘MeaVulva’ waar in 40 kunstenaars hun visie geven op misstanden en verloedering, zij brengen een ode aan het begin, ons ontstaan, het waarachtige…
De tentoonstelling die omlijst is met muziek, discussies, voordrachten, toneel, films en met stand-up comedians, dichters en andere expressies, werd ingeleid door Lisette Thooft en geopend door Hedy d’Ancona.

Ja zo’n tentoonstelling ontmoet het provinciale van de stad, een stad die een smeltkroes van autisten blijkt, een stad die voorbij lijkt te gaan aan zijn parels…

Amsterdam 13 november
van uw verslaggever

“Geen stijl” riep de vrouw tegen een van de deelnemers die haar ‘flamoesboom’ rangschikte, en even afstand nam om het werk te kunnen overzien. Hoe bedoelt u, vroeg de kunstenares?
“Geen stijl” vervolgde zij in herhaling, “dat het woord KUT hier zomaar op straat staat, dat is geen voorbeeld voor de kinderen hier.” Haar man die bedremmeld maar zeer resoluut haar hondje vasthield knikte verlegen instemmig.
Maar mevrouw daar gaat deze tentoonstelling juist over. Over de verruwing en verknipping van de vagina, alleen al dat het woord verkeerd gebruikt wordt belichten wij, wij brengen geen vloek, wij brengen een ode, overtuig uzelf.

Nee daar moest zij niets van weten … en zo blijft de wereld in rondjes draaien en komt geen stap verder.

Toch zijn er verschuivingen zoals schrijfster Lisette Thooft bij haar inleiding op deze tentoonstelling memoreerde. Hoe de macht in handen en uithanden van de vrouw gleed, hoe de mythologie inzichten draagt, wat uitgegraven kan worden. Lisette, die er wellicht een proefschrift in ziet, vermeld dat er in ieder geval een boek over gaat komen. Zo ook vertelde zij mij dat ‘Noli me tangere’ niet betekent ‘raak mij niet aan’ zoals ik melde, maar ‘grijp mij niet’, wat toch weer een ander licht op mijn installatie werpt.

De tentoonstelling is veelzijdig, warm van kleur en een prima niveau, veel wordt aan de orde gesteld. Er is ook een niet te verwaarlozen programmering. Na Lisette’s inleiding gaf Galina Ryakhovskaya een pianoconcert op de vleugel die diep in het rood van de kunstkerk klankkast.

De dag daarop werd de officiële opening door Hedy d’Ancona verricht. Zij richtte zich vooral tot de kunstenaars en memoreerde de 60er jaren waarin de emancipatie moeizaam groeide. Hoe je dwars moest liggen voor een kleintje begrip. En ze verheugde zich dat deze tentoonstelling met dit onderwerp nu eens niet door alleen vrouwen werd gesterkt, maar dat het een gemêleerde groep is, 40 deelnemers, mannen en vrouwen kunstenaars.
De stand-up comedian Jeroen Pater, met zijn “wat ziet je kut er weer beeldschoon uit vandaag” alsof het een nieuwe jas betrof, zette de avond open voor dichters en poëzie uit Vlaanderen.
De meisjes die door het publiek scharrelden bleken de makers van de Playboy Look animatie te zijn, de film die vanwege het matig versterkt geluid, muisstil door de volle zaal werd gevolgd.

De tentoonstelling met zijn vele verrassingen (zie www.meavulva.nl) is te zien in Amsterdam dankzij de steun en de ruimte van de KunstKerk op het Prinseneiland – van 13 nov tot 4 dec -.

13 november 2009 was het Amsterbannertje © voor het eerst in het straatbeeld van Amsterdam te zien.
Bedacht en ontworpen door Erik Sok, speciaal voor de expositie Mea Vulva in de Kunstkerk.
De Amsterbannertjes zullen hierna hopelijk veelvuldig en massaal in Amsterdam aanwezig zijn.

Amsterdammers en niet Amsterdammers kunnen hier hun aankondigingen kwijt. Alles wat met Amsterdam te maken heeft kan een plaats krijgen op deze website. Exposities, concerten, evenementen, markten, en alles waar je reclame voor wilt maken.
En natuurlijk kun je deze daad kracht bij zetten door de welbekende Amsterdammertjes te voorzien van Amsterbannertjes!

Amsterbannertje maken:
Print de tekst van je aankondiging op A3 formaat, A4 is net te klein om rond een Amsterdammertje te draperen. Buig het model tot je een iets tapstoelopende koker hebt en niet het op 36 cm af. Stapel ze als bekertjes, makkelijk mee te nemen aan je fietsstuur. Al fietsend kan je het Amsterbannertje om het Amsterdammertje werpen